دغدغه ی اصلی نخبه ی ایرانی!!!؟؟؟...

سه آرزو برای سه نسل/گپی صمیمانه با دانشجوی نخبه، سیدحسام فیروزی، دارندة مدال طلای المپیاد جهانی ریاضی


پدید آورنده : به کوشش: روح الله حامدی ، صفحه 18

<?xml version="1.0" encoding="utf-16"?>

خیلی وقت ها پیش خودمان فکر می کنیم که همین دانشگاه رفتن و در یک رشته درس خواندن، نهایت توانایی ماست. تازه در این دوران، به هیچ چیز فکر نمی کنیم و خطر هیچ کاری، حتی ازدواج را هم نمی پذیریم که مبادا خللی در روند تحصیلی مان پیش بیاید. داشتن مدال طلای المپیاد جهانی ریاضی، تحصیل همزمان در دو رشتة ریاضی و فیزیک، ازدواج در سن 19 سالگی، برنامه ریزی برای آینده و مطالعات غیر درسی منظم، اینها بخشی از فعالیت های جوانی نمونه است که می تواند تلنگری به ما باشد که چگونه از وقت، امکانات و استعدادهای خود، استفاده کنیم. خیلی از این افراد موفق، از اطلاق عنوان نخبه به خودشان، احساسی ندارند و مؤثر بودن در رشتة خودشان را دلیل موفقیتشان می دانند. سید حسام فیروزی یکی از جوانان نخبه ای است که با برنامه ریزی و نظم خاصی، از استعدادهای خدادادی خویش به خوبی بهره برده است و می تواند الگویی شایسته برای دانشجویان باشد.

پرسمان: در مورد المپیاد جهانی ریاضی که در آن شرکت کردید برایمان بگویید.

در ایران برای انتخاب 6 نفر نهایی، مراحلی برگزار می شود. در المپیاد جهانی ویتنام، 95 کشور شرکت کردند. المپیاد به صورت انفرادی است و این طور نیست که کشورها با هم مسابقه بدهند؛ بلکه افراد با یکدیگر مسابقه می دهند و مدال ها نیز به فرد تعلق می گیرد. 39 نفر مدال طلا گرفتند که من هم جزء آنها بودم. کشورها برای این که خودشان را باهم مقایسه کنند، به صورت غیررسمی رتبه بندی می شوند که ایران یازدهم شد.

پرسمان: آیا المپیاد جهانی را می توان معیاری بر طبقه بندی علمی کشورها قرار داد؟

چون المپیاد جهانی ریاضی در حد مقطع دبیرستان و دانش آموزی است، علم زیادی محسوب نمی شود؛ به ویژه برای دانشجویانی که در این رشته تحصیل می کنند. استادان ما هم از دانشجویان ریاضی کشورمان بودند؛ پس المپیاد نمی تواند معیاری برای فاصلة علمی باشد؛ در حالی که ما در المپیادها خیلی قوی هستیم، در سطح دانشگاهی در این رشته، خیلی مطرح نیستیم و استادان صاحب نظری نداریم.

پرسمان: خاطره ای از این رویداد دارید؟

من به دلیل این که شغل پدرم نظامی است، نزدیک بود از المپیاد جا بمانم و به این دلیل، ممنوع الخروج بودم و به من اطلاع داده نشده بود و از پرواز همراه دیگران جا ماندم. خیلی شبیه معجزه بود که در ظرف یک روز، این مشکل حل شد و من همراه یک نفر از دبی، عازم ویتنام شدم و شرکت کردم.

پرسمان: سوغاتی از ویتنام چه آوردید؟

صنایع دستی و مجسمه های چوبی و نیز لباس های جالبی هم دارند؛ اما مدال طلای من برای پدر و مادرم، بهترین سوغاتی بود.

پرسمان: فکر می کنید رشتة ریاضی خشک است؟

ریاضی نسبت به رشته های دیگر، توانایی فکری بالاتری را می طلبد و عموم افراد چون در ریاضی خود را درگیر نمی کنند، احساس می کنند که خشک است؛ درحالی که خیلی شیرین است و منطقی ترین رشته است.

پرسمان: مدل ریاضی که برای برخی پدیده ها بیان می شود، یعنی چه؟

پدیده هایی که می بینیم، برای این که آنها را بررسی کنیم، باید آنها را به زبان کمیت (عدد) دربیاوریم و این کمیت ها، با هم روابطی دارند که برای بررسی آنها ریاضی لازم است و به این، مدل ریاضی می گویند.

پرسمان: کدام مسئلة ریاضی حل نشده را می خواهید حل کنید؟

در رشته ریاضی، در 4 – 5 سال اول، دانشجوها باید سواد این رشته را یاد بگیرند و بعد مسیر خود را انتخاب نمایند و لزومی ندارد حتماً یک مسئلة حل نشده را حل کنند و چون من در ابتدای راه هستم، به این موضوع فکر نکرده ام.

پرسمان: آیا ریاضی می تواند در زندگی تأثیری داشته باشد؟

کسانی که ریاضی می خوانند، چون زیاد فکر می کنند، در هر رشته ای قرار گیرند، موفق خواهند شد. خیلی افراد، فکر کردن را بلد نیستند؛ اما ریاضی، ذهن را خلاق می کند. بنابراین، ریاضی در زندگی، نقش درست فکر کردن را بازی می کند.

پرسمان: آیا اگر یک ریاضی دان وارد سیاست شود موفق خواهد بود؟

اگر پایه هایی از علم (خوب فکر کردن) را بلد باشد، موفق خواهد بود.

پرسمان: شنیده ایم که زود ازدواج کرده اید؟

بله، من در سن 19 سالکی ازدواج کردم.

پرسمان: واکنش اطرافیان چگونه بود؟

در ابتدا که تصمیم گرفتم، یک مقدار برایشان عجیب بود، ولی خیلی زود پذیرفتند.

پرسمان: با مشکلات چه می کنید؛ آیا این سن، آغاز مشکلات نیست؟

بالاخره فکری پشت این قضیه بود و خدا خودش تضمین کرده و چه کسی بهتر از این ضامن؛ البته خانوادة همسرم هم توقعات زیادی از من نداشتند و این هم لطف دیگری از خدا بود.

پرسمان: این توصیه را به دوستانتان هم می کنید؟

بله، متذکر می شوم که برکات زیادی در زمینة مادیات و معنویات برای انسان دارد و خیر زیادی در آن است.

پرسمان: شما از طرف بنیاد نخبگان به عنوان نخبه معرفی شده اید؛ آیا با این تعریفی که از نخبه دارند، موافق هستید؟

من با این تعریف، خیلی موافق نیستم و هر تعریف، بالاخره نقطه ضعف و قوتی دارد و با تعریف بنیاد، خیلی از افراد نخبه، بیرون از این تعریف قرار می گیرند و خیلی از افراد داخل آن، نخبه نیستند.

پرسمان: تعریف خودتان؟

خیلی سخت است؛ کسی که در رشتة خود منشأ اثر خوبی در جامعه باشد.

پرسمان: نظام آموزشی کشور را تا چه حد موفق می دانید؟

اصلاً.

پرسمان: دلیلتان؟

نظام آموزشی ما، خیلی داغون است و نظامی نیست که انسان تربیت کند؛ کارخانه ای ایجاد شده که بچه های مدرسه، باید داخل آن شوند و انسان سازی صورت نمی گیرد و از لحاظ علمی هم همین طور است. بچه هایی که تربیت می شوند، آدم های بی هدفی هستند و هدف از زندگی را نمی دانند؛ یعنی مسیری از قبل تعیین شده که در دبیرستان، همه درس می خوانند؛ سپس به دانشگاه می رسند و همه باید دانشگاه بروند. اصل این است که مدرک بگیریم. افراد با فکر، تربیت نمی شوند و مشکلات، خیلی زیاد است.

پرسمان: راه حل شما به عنوان نخبه چیست؟

کار بزرگ و عظیمی می طلبد و امکانات زیادی می خواهد که آدم های بزرگ در این باره فکر کنند. معلمان ما در این زمینه، نقش زیادی دارند و ما باید اول معلم تربیت کنیم. متأسفانه معلمان ما کسانی هستند که از جاهای دیگر مانده اند و به این جا آمده اند و این موضوع، زمان می خواهد.

پرسمان: چه انگیزه ای باعث شد که شما همزمان فیزیک هم بخوانید؟

چون رشتة ریاضی، خیلی دقیق است، من می خواستم مقداری از دید خود را تغییر داده باشم و برای این کار، فیزیک را هم می خوانم.

پرسمان: شیوة درس خواندن شما؟

من 5 یا 7 صبح بیدار می شوم و تا عصر که در دانشگاه هستم و بعد از مقداری استراحت در منزل، مشغول مطالعه می شوم؛ حالا یا درسی یا غیردرسی و چون همسرم مشهد است، هر دو هفته یک بار، یکدیگر را می بینیم و برای همین، خیلی تلاش می کنم که از برنامه ریزی ام عقب نمانم و بعضی شب ها هم ورزش می کنم.

پرسمان: سیر مطالعه غیردرسی هم دارید؟

یک سیر مطالعاتی از یکی از از روحانیون گرفته ام که هنوز جدی وارد آن نشده ام؛ چون کتاب های زیادی در نوبت خواندن دارم و بیشتر در زمینة اعتقادی و مذهبی مطالعه می کنم؛ تا تخصص خود را همراه با اعتقاد محکم، داشته باشم.

پرسمان: جدیدترین کتابی که مطالعه کرده اید؟

الان 4 – 5 کتاب همزمان می خوانم؛ کتاب آداب الصلاه و چهل حدیث حضرت امام(ره)، آموزش فلسفة آیت الله مصباح و معنویت تشیع علامه طباطبایی(ره).

پرسمان: چه چیزی باعث علاقه مندی شما به مطالعة آثار امام (ره) شده است؟

کلام ایشان، خیلی سطح بالا و خوب است و صحبت های ایشان، روی من خیلی اثر می گذارد و کتاب های ایشان را که می خوانم، خیلی مرا منقلب می کند.

پرسمان: الگوی شما در ریاضی کیست؟

معمولاً در ریاضی آدم های بزرگ، ایرانی نیستند و تفکر مادی دارند و نمی توانند الگویی برای من باشند؛ هر چند که از علم آنها استفاده می کنیم. استادان جوان و با انگیزه ای که در المپیاد همراه ما بودند، دوستان خوبی هستند که می توانم از آنها کمک بگیرم.

پرسمان: رابطه تان با استادان چگونه است؟

خیلی راحت هستم؛ به ویژه با آنهایی که جوان تر هستند.

پرسمان: واکنش استادان نسبت به ایرادهای شما چگونه است؟

خیلی با هم رفیق هستیم و بحث می کنیم.

پرسمان: نقش ریاضی در پیشرفت علمی کشور؟

الان در زمینة فنی و صنعتی در کارهایی که انجام می شود، ریاضی، خیلی نقش دارد. هر کشوری در این زمینه ها بخواهد پیشرفت زیادی بکند، به ریاضی دان های قوی احتیاج دارد. مشکلی که ما الان داریم، این است که ریاضی دان کم داریم. مثلا خیلی از کارهای علمی که در دانشگاه شریف، در زمینة برق انجام می شود، با همکاری دانشکدة ریاضی است.

پرسمان: ایده های شما در زمینة پیشرفت علمی کشور چیست؟

ما باید نیازسنجی کنیم و همه در یک جا جمع نشوند؛ مثلاً رتبه های زیر50، همگی دوست دارند برق یا مکانیک شریف بخوانند. ما به اندازة کافی مهندس تربیت کرده ایم؛ ولی پیشرفت آن چنانی نداشته ایم. ما باید مدیر تربیت کنیم و علوم پایه را تبلیغ کنیم. ما آدم های قوی در رشته های علوم انسانی می خواهیم.

پرسمان: دغدغة شما در حال حاضر؟

بنده بودن و در مقابل خدا وظیفه شناس بودن و سعی می کنم با خودشناسی و تهذیب نفس، به آن برسم.

پرسمان: تأثیرگذارترین سفری که رفتید؟

سفر عمره ای که از طرف بنیاد نخبگان رفتیم و قطعاً هیچ زمانی مثل جوانی و آن روحیة لطیف، برای این کار، مناسب نیست.

پرسمان: در کنار خانه خدا چه خواستید؟

من سه آرزو کردم؛ برای نسل قبل از خودم، پدرم مادرم و اطرافیان و کسانی که حقی دارند و نسل بعد از خودم.

پرسمان: برنامه تان برای آینده؟

الان که باید خودم را از لحاظ علمی مجهز کنم و برای مقاطع بالاتر، به خارج خواهم رفت و پس از بازگشت، به کشور خدمت خواهم کرد.

پرسمان: آیا دعوت نامه ای از دانشگاه های خارجی داشته اید؟

الان که این طور نیست و پس از لیسانس، ما باید خودمان درخواست بدهیم؛ مثلاً سوابق را به ده دانشگاه معتبر، ارائه می دهیم و تأییدیه استادان و مسائل دیگر را ضمیمه می کنیم و بعد از آن بورس می شویم؛ البته بیشتر آن به خاطر دغدغة علمی و نداشتن استادان سطح بالاست و دغدغة مادی، درصد پایین تری را به خود اختصاص می دهد.

پرسمان: در حال حاضر، مشکلات جوانان ما چیست؟

مشکل معنویت است. ما در تربیت جوان ها، مشکل داریم. مسائل اعتقادی و فرهنگی وجود دارد و نیز مسائل مادی، انرژی جوانان را خیلی می گیرد.

پرسمان: ویژگی مشترک بچه های شریف؟

بچه های خیلی درس خوانی هستند.

پرسمان: سخن پایانی؟

من از همة کسانی که در این راه کمک کردند، به ویژه از پدر و مادرم، تشکر می کنم.

/ 0 نظر / 9 بازدید